Dogoterapia – pies terapeuta

Wymieniając zwierząt które mają dobroczynny wpływ na człowieka nie można pominąć najlepszego przyjaciela człowieka – psa.

Dogoterapia to najbardziej naturalny sposób “przemycenia” trudnych, czasem żmudnych ćwiczeń wspomagających rehabilitację z pomocą odpowiednio wybranych i przygotowanych psów. Dzieci nie lubią wykonywać trudnych i ciężkich gestów, za którymi nic się nie kryje. Pies daje możliwość wykonania ćwiczeń w naturalny sposób i okazania uczuć

 

http://www.up.wroc.pl/

Podczas zajęć wykonuje się wiele rodzajów ćwiczeń i zabaw, które mają służyć podstawowemu celowi dogoterapii, wszechstronnemu rozwojowi podopiecznego. Dogoterapia oddziałuje na sferę emocjonalną przez przełamanie bariery niepewności przed kontaktem z psem, akceptowanie obecności psa w bliskim otoczeniu, eliminowanie agresji i autoagresji
u dziecka, kształtowanie pozytywnych emocji dziecka, rozwój empatii
i poprawę samooceny.

Zajęcia z udziałem psa mają również na celu rozwijanie sfery umysłowej dziecka, wpływając na koncentrację uwagi, rozwój mowy i funkcji poznawczych, pobudzanie zmysłu wzroku, słuchu, dotyku i węchu.
Osoby biorące udział w zajęciach uczą się określania związków przyczynowo-skutkowych, rozpoznawania kolorów i kształtów, różnic i podobieństw.
Dzięki nawiązaniu i pogłębieniu kontaktu z psem osoba niepełnosprawna czuje się pewniej we własnym środowisku, łatwiej nawiązuje kontakty społeczne, poprawia komunikację, zdobywa nowych przyjaciół.
Różnego rodzaju zabawy wpływają na aktywność fizyczną podopiecznych.

http://soswchelmno.vel.pl/strony/dogoterapia.html

 

Do dogoterapii nadają się psy różnych ras z wyłączeniem bojowych i stróżujących. Najczęściej spotykane są: Labrador Retriever, Golden Retriever, Nowofundland, Cavalier King Charles Spaniel, Berneński Pies Pasterski. Po odpowiednim przeszkoleniu, łagodne, zdrowe, objęte systematyczną kontrolą weterynaryjną, czyste, tolerancyjne, pewne siebie, akceptujące obcych mają możliwość niesienia radości i pomocy osobom potrzebującym.

http://www.fotopolis.pl/drukuj.php?n=5873

 

źródło: http://www.dogoterapia.com/Dogoterapia/Dogoterapia.html

3 komentarze »

Hipoterapia na terenie Ośrodka Jeździecko-Edukacyjnego HORSE HEAVEN.

Leave a comment »

Hipoterapia – z kręgu animoterapii

Hipoterapia to metoda gimnastyki leczniczej na bazie neurofizjologii z udziałem konia. Jest to metoda zalecana przez lekarza, wykonywana przez posiadającego kwalifikację terapeutę – specjalistę gimnastyki leczniczej, na specjalnie przygotowanych do tego celu koniach. Koń służy jako pośrednik w terapii, przenosząc na pacjenta ruch w trakcie przemieszczania się stępem.

Schorzenia predysponowane do zajęć hipoterapii:

  • mózgowe porażenie dziecięce (diplegie – diparezy, paraplegie – paraparezy, postacie pozapiramidowe, postacie ze „słabym” tułowiem (konieczna kontrola głowy), dzieci rozpoczynające naukę siadania, wstawania i chodzenia,
  • porażenia, niedowłady spastyczne i wiotkie oraz dyskinezy pourazowe i o innym podłożu niż MPD,
  • opóźnienia psychoruchowe,
  • wady postawy, skoliozy I stopnia,
  • przykurcze i ograniczenia ruchomości mięśni i stawów (pourazowe, powstałe w wyniku choroby)
  • stany po urazach kręgosłupa, poza uszkodzeniami w części szyjnej,
  • stany po amputacjach kończyn,
  • rozczep kręgosłupa po zoperowaniu przepukliny,
  • autyzm dziecięcy,
  • zespół Downa,
  • wady wzroku i słuchu, zaburzenia adaptacyjne, emocjonalne i kłopoty z nauką,
  • zaburzenia rozwoju motorycznego i psychicznego (niepełnosprawność intelektualna),
  • alkoholizm, narkomania, choroby umysłowe i uzależnienia, nerwice,
  • otyłość i choroby metaboliczne, oraz choroby układu krążenia (tylko pod ścisłą kontrolą lekarza).

Koń to idealne stanowisko terapeutyczne

Jego szeroki zad spełnia doskonale rolę materaca, kłoda może z powodzeniem zastąpić wałek, a szyja, jest elastycznym i giętkim „klinem”. Stęp, podczas którego pacjent leży na brzuchu wywołuje ruchy przypominające pełzanie, a po oparciu się na łokciach i kolanach – odpowiada ruchom raczkowania. W stępie pacjent siedzący na grzbiecie konia poddawany jest serii ruchów identycznych z chodem człowieka. Dochodzą do tego ćwiczenia wykonywane podczas jazdy: rotacyjne, rozciągające, równoważne i inne.

Koń to idealny partner w terapii dzieci.

Zajęcia z tak dużym i spokojnym zwierzęciem skutecznie eliminują bariery psychologiczne u niepełnosprawnych pacjentów. Terapia konna pobudza pozytywne motywacje, a atrakcyjne formy ćwiczeń usprawniających nie kojarzą się z salą rehabilitacyjną. Wprowadza w świadomości jeźdźca poczucie sprawstwa (uwalnia od barier natury komunikacyjnej – daje swobodę w wyborze kierunku i drogi). Kontakt  z końmi pozwala na nawiązywanie więzi społecznych podczas zajęć, poznanie bogatej kultury jeździeckiej, daje ogromne korzyści dla ducha i ciała małego pacjenta.

Koń koryguje postawę.

Prawidłowy dosiad zmusza jeźdźca do aktywnego prostowania się, wzmacniając w ten sposób mięśnie grzbietu, brzucha, mięśnie obręczy barkowej i biodrowej (szczególnie mięśnie pośladków – zmniejszając przodopochylenie miednicy). Rytmiczny ruch konia naprzemiennie rozluźnia i wzmacnia cały garnitur   mięśniowy człowieka – dokonuje się to bezwiednie podczas swobodnej jazdy, niekoniecznie wypełnionej męczącymi ćwiczeniami.

http://jestesmyrazem.internetdsl.pl/hipo.htm

Comments (1) »

Czym dokłądnie zajmuje się animoterapia?

Na fali tych „odkryć” powstała nowa metoda leczenia tzw. animoterapia – leczenie tutaj następuje poprzez kontakt ze zwierzętami. Terapię tą stosuje się głównie w przypadku dzieci które mają różnego rodzaju problemy psychiczne czy emocjonalne. W pierwszej fazie animoterapii trzeba zapoznać małego pacjenta ze zwierzęciem, przyzwyczaić go do obecności np. psa. Terapeuta tłumaczy dziecku zwyczaje zwierzęcia i znaczenie jego różnorakich reakcji – omawia np. co znaczy merdanie ogonem czy poszturchiwanie nosem przez psa.. Po przedstawieniu dziecku psich zwyczajów pozwala dzieciom go głaskać i bawić się z nim. Trwająca tylko kilka miesięcy animoterapia pozwala zauważyć istotne zmiany w zachowaniu dziecka – nabierają one pewności siebie, są bardziej otwarte, łatwiej też nawiązują relacje społeczne. W krajach anglosaskich jak np. Anglia czy Stany Zjednoczone w przypadku osób długotrwale chorych czy też w przypadku rekonwalescencji dzieci często korzysta się w szpitalach z animoterapii. Chorobom często towarzyszą stany depresyjne czy apatia, które utrudniają powrót do zdrowia. Aby przeciwdziałać tym stanom organizuje się dla pacjentów spotkania ze zwierzętami: psami, królikami, tchórzofretkami czy nawet papugami.

http://www.bryk.pl

Comments (1) »